„Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa”. Łk 24,2-3. Ten odsunięty kamień staje się pierwszym, cichym świadkiem Zmartwychwstania. Nie mówi jeszcze wszystkiego, ale pokazuje, że to, co wydawało się ostateczne, nie jest końcem. Bóg potrafi otworzyć to, co zamknięte, i przywrócić życie tam, gdzie po ludzku widzimy tylko pustkę.
Niech Chrystus, nasz Pan i Zbawiciel, odsuwa kamień z serca każdego z nas – kamień lęku, zniechęcenia, ciężaru codzienności.
Niech daje światło tam, gdzie pojawia się ciemność, i nadzieję tam, gdzie łatwo ją stracić.
Niech Zmartwychwstały Chrystus napełnia nas swoją obecnością – cichą, ale prawdziwą, która nie narzuca się, ale przemienia od środka.
Niech prowadzi nas drogą pokoju i uczy patrzeć dalej niż tylko na to, co widzialne.
Niech radość poranka wielkanocnego stopniowo wypełnia nasze życie – spokojnie, ale trwale.
Radości, pokoju i dobra na Święta Zmartwychwstania Pańskiego!
życzą
franciszkanie
